Even volkomen onbelangrijk tussendoor:
we leren hier met stokjes eten!
Nu zijn we in Sun Moon Lake, in een tamelijk duur hotel met zicht over het meer. Vanavond zitten we met een Taiwanees biertje op het terras, morgen doen we een rondvaart/fietstocht/nognietbeslist rond het meer en hopen we nog op tijd terug te zijn voor de zonsondergang. Wat wil een mens nog meer :)
Tot later!
maandag 13 september 2010
zondag 12 september 2010
Taipei
Het is zondag en dus zijn we al vier dagen in Taipei!
Donderdag arriveerden we om 5u40 in de ochtend. De hele nacht gevlogen dus, en niet zo bijster veel kunnen slapen (de zeteltjes zijn niet gemaakt voor lange benen...). Na een hectische busrit plus wat gesleur met onze zware tassen in intussen al dertig graden en na wat gedoe om de juiste straat te vinden (met die Chinese tekens), waren we in ons hotel. Niet bepaald een vrolijke dame achter de balie: we mochten pas in de kamer na 12 uur. Nog ongeveer vier uur doodmoe door de stad gezworven dus :) Maar goed, na enkele koffies en nog eens 3 graden later mochten we in onze airco-kamer :)
We aten 's avonds in een restaurantje van iemand die ons overdag al wat Chinese gewoontes had bijgeleerd :) We moesten zelfs niets betalen, en ze hielpen ons de volgende dag uit te stippelen. Bijzonder vriendelijk!
Er zaten wel duizend kleine garnaaltjes in mijn vegetarisch slaatje (al had hij nochtans heftig geknikt toen ik zei 'no meat, no seafood'. Ach ja, Tim vond het lekker ;)).
Vrijdag zijn we dan met de MRT (de Metro) naar de Maokong Gondola gependeld. De nieuwe metro's hier hebben geen bestuurder, wel nog stoer. De 'gondola' is een kabellift die helemaal tussen de tempels, over het regenwoud en langs de hoge gebouwen van Taipei naar de top van een van de omringende bergen gaat. Met schitterende zichten, natuurlijk. Ook zijn we onderweg eens gestopt om een tempel te bezoeken (die, zo las ik achteraf, eigenlijk ongeluk brengt voor koppels. Oepsie, misschien daarmee dat ze ons zo bekeken? :))
Na de gondola namen we de MRT naar Danshui, een stadje twintig kilometer boven Taipei, met een bekende 'wharf' en veel kleine shops. Fiets gehuurd en er wat rondgereden in de welgekomen bries :)
En dan onderweg terug naar het hotel zijn we nog een paar uur gestopt aan de Shilin Night Markets. Véél te druk, overal neonreclame en vooral een zeer doordringende stank, maar nu hebben we dat toch ook eens meegemaakt :)
Zaterdag was het om negen uur 's morgens al 34 graden, en zoals gewoonlijk bijzonder vochtig. Onze voetjes waren nog steeds pijnlijk van de zware dag gisteren, dus hebben we het rustig aan gedaan. Koffie gedronken en wat op internet de prijzen voor camera's vergeleken. En toen het begon te stortregenen zijn we dan maar gaan eten en erna op Tims groot scherm nog enkele films gekeken in de airco van ons hotel. Vakantie!
Vandaag hebben we Taipei 101 bezocht, tot in 2004 de hoogste toren ter wereld, tot die in Dubai hem inhaalde. Wel toch nog een impressionant geval van meer dan 530 meter hoog. We zijn met de snelste lift ter wereld (naar de 83e verdieping in 37 seconden!) naar boven gesjeesd en hebben er wat tussen de groepen Aziaten rondgelopen :) Schoon zicht, dat wel!
Nu heb ik nog maar enkele minuten over van mijn internettijd (in een cybercafé). Ik heb zopas ook nog een stuk gepost dat ik al enkele dagen geleden schreef, dat kan je hieronder lezen!
Groetjes!
Tine
Donderdag arriveerden we om 5u40 in de ochtend. De hele nacht gevlogen dus, en niet zo bijster veel kunnen slapen (de zeteltjes zijn niet gemaakt voor lange benen...). Na een hectische busrit plus wat gesleur met onze zware tassen in intussen al dertig graden en na wat gedoe om de juiste straat te vinden (met die Chinese tekens), waren we in ons hotel. Niet bepaald een vrolijke dame achter de balie: we mochten pas in de kamer na 12 uur. Nog ongeveer vier uur doodmoe door de stad gezworven dus :) Maar goed, na enkele koffies en nog eens 3 graden later mochten we in onze airco-kamer :)
We aten 's avonds in een restaurantje van iemand die ons overdag al wat Chinese gewoontes had bijgeleerd :) We moesten zelfs niets betalen, en ze hielpen ons de volgende dag uit te stippelen. Bijzonder vriendelijk!
Er zaten wel duizend kleine garnaaltjes in mijn vegetarisch slaatje (al had hij nochtans heftig geknikt toen ik zei 'no meat, no seafood'. Ach ja, Tim vond het lekker ;)).
Vrijdag zijn we dan met de MRT (de Metro) naar de Maokong Gondola gependeld. De nieuwe metro's hier hebben geen bestuurder, wel nog stoer. De 'gondola' is een kabellift die helemaal tussen de tempels, over het regenwoud en langs de hoge gebouwen van Taipei naar de top van een van de omringende bergen gaat. Met schitterende zichten, natuurlijk. Ook zijn we onderweg eens gestopt om een tempel te bezoeken (die, zo las ik achteraf, eigenlijk ongeluk brengt voor koppels. Oepsie, misschien daarmee dat ze ons zo bekeken? :))
Na de gondola namen we de MRT naar Danshui, een stadje twintig kilometer boven Taipei, met een bekende 'wharf' en veel kleine shops. Fiets gehuurd en er wat rondgereden in de welgekomen bries :)
En dan onderweg terug naar het hotel zijn we nog een paar uur gestopt aan de Shilin Night Markets. Véél te druk, overal neonreclame en vooral een zeer doordringende stank, maar nu hebben we dat toch ook eens meegemaakt :)
Zaterdag was het om negen uur 's morgens al 34 graden, en zoals gewoonlijk bijzonder vochtig. Onze voetjes waren nog steeds pijnlijk van de zware dag gisteren, dus hebben we het rustig aan gedaan. Koffie gedronken en wat op internet de prijzen voor camera's vergeleken. En toen het begon te stortregenen zijn we dan maar gaan eten en erna op Tims groot scherm nog enkele films gekeken in de airco van ons hotel. Vakantie!
Vandaag hebben we Taipei 101 bezocht, tot in 2004 de hoogste toren ter wereld, tot die in Dubai hem inhaalde. Wel toch nog een impressionant geval van meer dan 530 meter hoog. We zijn met de snelste lift ter wereld (naar de 83e verdieping in 37 seconden!) naar boven gesjeesd en hebben er wat tussen de groepen Aziaten rondgelopen :) Schoon zicht, dat wel!
Nu heb ik nog maar enkele minuten over van mijn internettijd (in een cybercafé). Ik heb zopas ook nog een stuk gepost dat ik al enkele dagen geleden schreef, dat kan je hieronder lezen!
Groetjes!
Tine
Mijn verlanglijstje…
Over iets minder dan een week zijn we terug thuis! Ik kijk stilaan dus echt uit naar enkele Belgische lekkernijen die ik niet eens allemaal zo lekker vond toen ik ze nog dagelijks kon verkrijgen :)
Koffiekoeken van de bakker, dat is mijn ultieme nummer één. Ook frietjes op Belgische wijze, met goeie mayonnaise en een kaaskroket, jummie! Af en toe dwalen mijn gedachten zelfs af naar Belgische chocolade, iets waar ik eigenlijk niet eens zo gek op ben. En normaal brood! Met granen en niet samenduwbaar en alleen geschikt voor toast. En een frisse pint, oh daar kijken we ook echt naar uit. Een trappist, nog liever :) En lekkere kaas, niet van die zweterige, brokkelige toestanden die allemaal hetzelfde smaken, namelijk naar niets :) Oh en zelfgemaakte wafels!
Natuurlijk kijk ik ook uit naar shoppen, fietsen, de weg goed kennen, Nederlands kunnen praten :), vertrouwde gezichten zien en veel veel meer.
Maar nu we Australië buiten zijn, begint het gemis ook al een beetje te kriebelen… Onze auto (die verkocht is voor een veel te schappelijk prijsje aan een koppel van Kortrijk), onze Australische vrienden, kunnen praten over de mensen zonder dat ze je verstaan (hihi), de mooie natuur, de ruimte en de dieren, de wow- en de fotomomenten, het ‘alles mag en niets moet’,… Zucht.
Koffiekoeken van de bakker, dat is mijn ultieme nummer één. Ook frietjes op Belgische wijze, met goeie mayonnaise en een kaaskroket, jummie! Af en toe dwalen mijn gedachten zelfs af naar Belgische chocolade, iets waar ik eigenlijk niet eens zo gek op ben. En normaal brood! Met granen en niet samenduwbaar en alleen geschikt voor toast. En een frisse pint, oh daar kijken we ook echt naar uit. Een trappist, nog liever :) En lekkere kaas, niet van die zweterige, brokkelige toestanden die allemaal hetzelfde smaken, namelijk naar niets :) Oh en zelfgemaakte wafels!
Natuurlijk kijk ik ook uit naar shoppen, fietsen, de weg goed kennen, Nederlands kunnen praten :), vertrouwde gezichten zien en veel veel meer.
Maar nu we Australië buiten zijn, begint het gemis ook al een beetje te kriebelen… Onze auto (die verkocht is voor een veel te schappelijk prijsje aan een koppel van Kortrijk), onze Australische vrienden, kunnen praten over de mensen zonder dat ze je verstaan (hihi), de mooie natuur, de ruimte en de dieren, de wow- en de fotomomenten, het ‘alles mag en niets moet’,… Zucht.
dinsdag 7 september 2010
De laatste dag in Australië
Elf maanden later...
Vandaag is onze laatste dag in Australië, morgen nemen we het vliegtuig naar Taiwan. Ik had het niet zo gedacht, maar het is echt snel voorbij gegaan. En tegelijk ook niet. We hebben hier zoveel meegemaakt, ontmoet en bewonderd, en ik herinner me nog bijna elke dag.
Onze auto is bijna verkocht. Een Belgisch koppel arriveert donderdag, als wij net weg zijn. Luke gaat hen de auto tonen en als alles is zoals we hebben gezegd, betalen ze ons. In totaal hebben we flink verloren op de auto, maar het belangrijkste is dat er tenminste een koper is en dat wij er zelf een fantastische tijd in hebben gehad! (En veel moeite om afscheid te nemen van onze V6...)
Het volgende avontuur is dus Taiwan. We hebben ons hotel voor de eerste twee nachten al geboekt, het Flowers Hotel (hihi). Ik ben er nog niet in geslaagd ook maar iéts wijzer te worden van de Chinese taal, dus dat wordt daar nog gezellig :)
Ik vermoed dat ik zal leven op 'plain rice, please' en wat fruit dat ik herken. Om hond, slang en ingewanden te vermijden!
Het zal daar alvast (te?) warm zijn, da's al iets. We hopen een tour rond het eiland te vinden, in zo'n vijftal dagen. Dan nog een nacht in Taipei en vrijdag de 17e het vliegtuig op naar huis!
Intussen is mijn selectie (van onze foto's) ook afgeraakt. Zodra we thuis zijn, ga ik ze laten printen en in albums hangen. En dan is iedereen welkom om te komen kijken :)
Mijn plan is om over Taiwan zeker nog iets te schrijven op de blog. Tijdens de reis (als er internet te vinden is) of erna, dat weet ik nog niet.
En nu maar hopen dat we een goede piloot en een stevig vliegtuig hebben...
Gegroet en tot over anderhalve week!
Tine
Vandaag is onze laatste dag in Australië, morgen nemen we het vliegtuig naar Taiwan. Ik had het niet zo gedacht, maar het is echt snel voorbij gegaan. En tegelijk ook niet. We hebben hier zoveel meegemaakt, ontmoet en bewonderd, en ik herinner me nog bijna elke dag.
Onze auto is bijna verkocht. Een Belgisch koppel arriveert donderdag, als wij net weg zijn. Luke gaat hen de auto tonen en als alles is zoals we hebben gezegd, betalen ze ons. In totaal hebben we flink verloren op de auto, maar het belangrijkste is dat er tenminste een koper is en dat wij er zelf een fantastische tijd in hebben gehad! (En veel moeite om afscheid te nemen van onze V6...)
Het volgende avontuur is dus Taiwan. We hebben ons hotel voor de eerste twee nachten al geboekt, het Flowers Hotel (hihi). Ik ben er nog niet in geslaagd ook maar iéts wijzer te worden van de Chinese taal, dus dat wordt daar nog gezellig :)
Ik vermoed dat ik zal leven op 'plain rice, please' en wat fruit dat ik herken. Om hond, slang en ingewanden te vermijden!
Het zal daar alvast (te?) warm zijn, da's al iets. We hopen een tour rond het eiland te vinden, in zo'n vijftal dagen. Dan nog een nacht in Taipei en vrijdag de 17e het vliegtuig op naar huis!
Intussen is mijn selectie (van onze foto's) ook afgeraakt. Zodra we thuis zijn, ga ik ze laten printen en in albums hangen. En dan is iedereen welkom om te komen kijken :)
Mijn plan is om over Taiwan zeker nog iets te schrijven op de blog. Tijdens de reis (als er internet te vinden is) of erna, dat weet ik nog niet.
En nu maar hopen dat we een goede piloot en een stevig vliegtuig hebben...
Gegroet en tot over anderhalve week!
Tine
donderdag 26 augustus 2010
Ons Ula
Hallo daar :)
't Is alweer even geleden maar dat komt gewoon omdat we in verhouding met de vorige maanden niet zoveel meer beleven :)
We zijn op ons werk opgeschoven in de 'ranking'. Omdat veel backpackers die er al lang waren ineens massaal naar Cairns gevlogen zijn, mogen wij nu ineens elke dag komen. Ons hoor je niet klagen! Maandag is wel onze laatste dag, omdat het dan 'payday' is en we erna onze bankrekening moeten gaan afsluiten en nog vanalles moeten regelen, zoals taxback en pensioensparen terugvorderen...en onze auto kwijtgeraken.
Daarover even. Het is hier nog steeds moeilijk om onze auto te verkopen. Voorlopig hebben we nog geen reacties gekregen, en we hebben wel al echt ons best gedaan, via drie sites en affiches in een tiental hostels. Daarom dus deze oproep: heeft niemand enkele vrienden thuis die zeer binnenkort naar Australië afzakken? We kunnen gerust een vriendenprijsje maken! Het kan dan ook in euro betaald worden en zo besparen we beiden het geld voor de wisselkoers. Meer informatie over de auto voeg ik onderaan dit bericht toe. Stuur gerust door naar wie geïnteresseerd kan zijn! We vertrekken hier op 7 september maar voor een paar dagen verschil valt er wel een oplossing te verzinnen.
Onze belevenissen dan. In het weekend zijn we vooral heel moe :)
Vorige vrijdag hadden we een viking-verjaardagsfeestje bij Manny, compleet met vikingbuffet en al (lees: geroosterd varken en lam, groenten uit het vuistje en vettige patatten :)). Het was er wel gezellig en iedereen had zich verkleed :)
Zaterdag zijn we met Annelies, een vriendin van mijn vriendin Marlies, die ook nog een paar dagen in Sydney was toen, naar het Australian Maritime Museum geweest hier in de Darling Harbour. 't Was gratis en goed weer, dus waarom niet? Daarna gezellig koffie gaan drinken op een terrasje, iets waar ik al maanden Tim de oren van het hoofd voor zaag maar waar we tot nog toe nooit echt geld voor hadden :)
Zondag waren we dan naar een optocht gegaan tegen de klimaatverandering. Overal organisaties, gesteund door de groene partij, met speeches en scanderen en een trommelkorps en spandoeken. Wel een toffe sfeer en ik had dat nog nooit echt gedaan, eigenlijk. Dat was dus de zondag voor de verkiezingen....
...die hier een beetje doen denken aan de Belgische situatie. Voorlopig is er geen regering en dat kan blijkbaar nog tot in november duren (!), zeggen ze nu al. De twee grote partijen, Labour en de Liberals, hebben evenveel zetels (de laatste keer dat ik het hoorde, maar er moesten nog een stuk of drie zetels verdeeld worden). Een soep dus. Zoals bij ons. Of is er intussen al schot in de zaak gekomen?
't Is alweer even geleden maar dat komt gewoon omdat we in verhouding met de vorige maanden niet zoveel meer beleven :)
We zijn op ons werk opgeschoven in de 'ranking'. Omdat veel backpackers die er al lang waren ineens massaal naar Cairns gevlogen zijn, mogen wij nu ineens elke dag komen. Ons hoor je niet klagen! Maandag is wel onze laatste dag, omdat het dan 'payday' is en we erna onze bankrekening moeten gaan afsluiten en nog vanalles moeten regelen, zoals taxback en pensioensparen terugvorderen...en onze auto kwijtgeraken.
Daarover even. Het is hier nog steeds moeilijk om onze auto te verkopen. Voorlopig hebben we nog geen reacties gekregen, en we hebben wel al echt ons best gedaan, via drie sites en affiches in een tiental hostels. Daarom dus deze oproep: heeft niemand enkele vrienden thuis die zeer binnenkort naar Australië afzakken? We kunnen gerust een vriendenprijsje maken! Het kan dan ook in euro betaald worden en zo besparen we beiden het geld voor de wisselkoers. Meer informatie over de auto voeg ik onderaan dit bericht toe. Stuur gerust door naar wie geïnteresseerd kan zijn! We vertrekken hier op 7 september maar voor een paar dagen verschil valt er wel een oplossing te verzinnen.
Onze belevenissen dan. In het weekend zijn we vooral heel moe :)
Vorige vrijdag hadden we een viking-verjaardagsfeestje bij Manny, compleet met vikingbuffet en al (lees: geroosterd varken en lam, groenten uit het vuistje en vettige patatten :)). Het was er wel gezellig en iedereen had zich verkleed :)
Zaterdag zijn we met Annelies, een vriendin van mijn vriendin Marlies, die ook nog een paar dagen in Sydney was toen, naar het Australian Maritime Museum geweest hier in de Darling Harbour. 't Was gratis en goed weer, dus waarom niet? Daarna gezellig koffie gaan drinken op een terrasje, iets waar ik al maanden Tim de oren van het hoofd voor zaag maar waar we tot nog toe nooit echt geld voor hadden :)
Zondag waren we dan naar een optocht gegaan tegen de klimaatverandering. Overal organisaties, gesteund door de groene partij, met speeches en scanderen en een trommelkorps en spandoeken. Wel een toffe sfeer en ik had dat nog nooit echt gedaan, eigenlijk. Dat was dus de zondag voor de verkiezingen....
...die hier een beetje doen denken aan de Belgische situatie. Voorlopig is er geen regering en dat kan blijkbaar nog tot in november duren (!), zeggen ze nu al. De twee grote partijen, Labour en de Liberals, hebben evenveel zetels (de laatste keer dat ik het hoorde, maar er moesten nog een stuk of drie zetels verdeeld worden). Een soep dus. Zoals bij ons. Of is er intussen al schot in de zaak gekomen?
Straks komen Luke en Ingrid op bezoek, ik maak misschien nog koekjes zometeen :) Morgen gaan we weer werken en dit weekend gaan we terug naar alle hostels waar we onze affiche hebben opgehangen, om te zien of ze er nog hangt en om de prijs wat te doen zakken... Op hoop van zegen...
Misschien komen er volgende week ineens duizenden backpackers toe in Sydney en willen ze allemaal onze auto kopen! Voorlopig nog geen enkele telefoon gekregen en te zien aan te andere affiches die omhoog hangen zit iedereen met hetzelfde probleem, want de prijzen zijn meerdere keren doorstreept en verlaagd...
Tot snel!
Tine
Meer info over onze auto:
Holden Commodore VS (1996) - stationwagon
Slechts 187.000km!
Registratie: ULA 304
Zwart (= een voordeel, wie wil weten waarom kan ons mailen!)
Veel ruimer (in de breedte) en krachtiger (onze = V6-moter) dan Europese auto's
De grootste troef zijn de kilometers: amper 187.000km
In zeer goede conditie, goed onderhouden, altijd op tijd geservicet
Betrouwbare, sterke en zeer ruime stationwagon
De perfecte backpacker auto om veilig en goedkoop mee rond Australië te reizen
4 nieuwe banden
nieuwe remmen vooraan
nieuwe batterij met twee jaar garantie
olie vervangen elke 5.000km
nieuwe radio die cd's, mp3, mp3-cd's en aux speelt
perfecte airconditioning, twee sleutels met afstandsbediening,...
4500 Australische dollar, of prijs overeen te komen
suggesties welkom!
onze auto wordt verkocht met al het kampeergerief dat je nodig hebt:
- dubbele matras die perfect in de koffer past
- dubbele dons met overtrek en twee kussens
- alle potten, pannen, bestek, kommetjes, bekers, borden,... plus afwasmiddel, -handdoeken, afwasbassin,...
- wasdraad, wasspelden, waspoeder
- gasvuurtje en reserve gasflessen
- 'camping in Australia'-gids (dik boek)
- 2 kampeerstoelen
- gordijnen en zonneblokkeringstoestanden
- douchezak (20l)
- frigobox en een soort koelbox voor 2l water
- grote buigbare plastic mand voor schoenen, was, whatever
- verschillende zakken, hangers en opbergzakken om alles te sorteren in de auto
Wie arriveert als wij al weg zijn of net ervoor, krijgt ook nog onze Australische sim-kaart en onze pre-paid usb-stick voor internet (80 dollar waard!)
We zijn hier te bereiken via ons gewoon e-mailadres, of ons Australisch nummer (0061)(0)451 149 182 of (0061)(0)405 593 177 voor vragen of gelijk wat!
Doorsturen die handel! :) Dankuzeer!
woensdag 4 augustus 2010
Onze week
Voor wie graag nog een beetje volgt wat we hier in Sydney allemaal meemaken: een update!
Onze auto staat online. Na twee weken is er helaas nog maar één reactie gekomen en die is nogal verdacht. Een scammer, wellicht. Dus eigenlijk nog geen nieuws. We hopen dat het wat zal verbeteren zodra de vakantie in Europa haar einde nadert en er veel Europese backpackers naar Australië afzakken :) We'll keep you posted.
Intussen hebben we 'm wel nog wat 'nieuwer' gemaakt. Uit noodzaak... We denken dat iemand tegen onze auto is gereden met een uitstekend deel en zo onze hele achterruit heeft verbrijzeld. Of misschien is ze expres uitgeslagen, maar dan hebben de vandalen toch niets gestolen (niet dat er iets te stelen valt :)). Afin, de politie kon niets doen en aangezien we ons als niet-residenten niet konden verzekeren tegen zulke dingen, moesten we zelf voor de 250 dollar opdraaien. Maar ja, niets aan te doen.
We hebben de voorbije drie weken niet veel kunnen werken, want het is zeer rustig in het magazijn. Helaas voor ons. Deze week is het wel beter, en hopelijk blijft het zo!
Maar we houden ons bezig op werkloze dagen. We zijn al meerdere keren naar gratis feestjes geweest in 't stad. Luke en Ingrid hebben een contactpersoon die opvolgt waar er openingen en 'galleries' en andere feestelijke bedoeningen zijn waar er gratis drank vloeit. Wel tof, want zo kom je op plaatsen waar je anders nooit zou komen en zie je dingen en mensen die je anders nooit zou tegenkomen. Zo zijn we naar de opening van 'Nudie Jeans' geweest, waar ze ons Heineken probeerden te geven, hah, mooi niet! We zijn ook naar verschillende tentoonstellingen geweest waar de schilderijen minimum 2200 dollar kostten :O en waar er veel fotografen, journalisten en raar volk rondcrosste, we gingen naar een 'Battle of the Bands',...
We hebben na al die maanden rondtouren ook eens onze auto gewassen! Eindelijk het rode outback-'zand' van onze auto gewreven :) Er stond een mooie oranje plas onder de auto toen we klaar waren, en de binnenkant is nog steeds rood-oranje in alle onmogelijke hoekjes en kantjes! En dat ondanks Tim met zijn carwash-ervaring ;)
Zondag zijn we gaan varen met Luke, Ingrid en Lukes vader Richard. Toen Luke klein was, gingen ze altijd op het zoute water van de getijdenrivier in Caringbah en Cronulla. Dus terug naar daar, wat voor ons wel tof was want van op het water zagen we de plekken waar we in die eerste maanden in Cronulla wandelden, gingen joggen of zwemmen,... We voeren naar waar de gewone rivier in het zoute water stroomde en waar we ons weer in de onbewoonde wereld waanden. Terug geraken was wel even een hachelijke situatie, want het water was nogal gezakt en we zaten met onze kiel in het zand, oeps :) We gingen ook even de zee op en zagen zo'n 200meter van ons ineens een giga bultrugwalvis uit het water springen! Wow :)
Toen de stormwind opzette en de zon stilaan onderging zijn we maar terug aan land gegaan. Geslaagde boottocht!
En die nacht stormde het inderdaad, de ergste wind in zeven jaar! 't Was nogal heftig, ja. Ik dacht dat onze ramen gingen kapotwaaien! :)
We hebben vorige week ook eindelijk onze Sydney-vrienden teruggezien! Iedereen was heel enthousiast dat we terug waren en ze hoopten dat we hier nog lang zouden blijven voor we terug naar België vliegen ;)
Voor wie graag meer weet over onze vluchten: ze liggen vast! Op 7 september reizen we naar Taipei (arriveren de 8e) in Taiwan, en op 17 september vliegen we naar Schiphol, waar we op 18 september om 9u10 arriveren. Net op tijd voor het trouwfeest van (neef) Wouter en Esther! :)
Hoe gaat het daar intussen? Volop zomer, dus iedereen is druk bezig met vanalles en nog wat?
Veel groetjes!
Tine x
Onze auto staat online. Na twee weken is er helaas nog maar één reactie gekomen en die is nogal verdacht. Een scammer, wellicht. Dus eigenlijk nog geen nieuws. We hopen dat het wat zal verbeteren zodra de vakantie in Europa haar einde nadert en er veel Europese backpackers naar Australië afzakken :) We'll keep you posted.
Intussen hebben we 'm wel nog wat 'nieuwer' gemaakt. Uit noodzaak... We denken dat iemand tegen onze auto is gereden met een uitstekend deel en zo onze hele achterruit heeft verbrijzeld. Of misschien is ze expres uitgeslagen, maar dan hebben de vandalen toch niets gestolen (niet dat er iets te stelen valt :)). Afin, de politie kon niets doen en aangezien we ons als niet-residenten niet konden verzekeren tegen zulke dingen, moesten we zelf voor de 250 dollar opdraaien. Maar ja, niets aan te doen.
We hebben de voorbije drie weken niet veel kunnen werken, want het is zeer rustig in het magazijn. Helaas voor ons. Deze week is het wel beter, en hopelijk blijft het zo!
Maar we houden ons bezig op werkloze dagen. We zijn al meerdere keren naar gratis feestjes geweest in 't stad. Luke en Ingrid hebben een contactpersoon die opvolgt waar er openingen en 'galleries' en andere feestelijke bedoeningen zijn waar er gratis drank vloeit. Wel tof, want zo kom je op plaatsen waar je anders nooit zou komen en zie je dingen en mensen die je anders nooit zou tegenkomen. Zo zijn we naar de opening van 'Nudie Jeans' geweest, waar ze ons Heineken probeerden te geven, hah, mooi niet! We zijn ook naar verschillende tentoonstellingen geweest waar de schilderijen minimum 2200 dollar kostten :O en waar er veel fotografen, journalisten en raar volk rondcrosste, we gingen naar een 'Battle of the Bands',...
We hebben na al die maanden rondtouren ook eens onze auto gewassen! Eindelijk het rode outback-'zand' van onze auto gewreven :) Er stond een mooie oranje plas onder de auto toen we klaar waren, en de binnenkant is nog steeds rood-oranje in alle onmogelijke hoekjes en kantjes! En dat ondanks Tim met zijn carwash-ervaring ;)
Zondag zijn we gaan varen met Luke, Ingrid en Lukes vader Richard. Toen Luke klein was, gingen ze altijd op het zoute water van de getijdenrivier in Caringbah en Cronulla. Dus terug naar daar, wat voor ons wel tof was want van op het water zagen we de plekken waar we in die eerste maanden in Cronulla wandelden, gingen joggen of zwemmen,... We voeren naar waar de gewone rivier in het zoute water stroomde en waar we ons weer in de onbewoonde wereld waanden. Terug geraken was wel even een hachelijke situatie, want het water was nogal gezakt en we zaten met onze kiel in het zand, oeps :) We gingen ook even de zee op en zagen zo'n 200meter van ons ineens een giga bultrugwalvis uit het water springen! Wow :)
Toen de stormwind opzette en de zon stilaan onderging zijn we maar terug aan land gegaan. Geslaagde boottocht!
En die nacht stormde het inderdaad, de ergste wind in zeven jaar! 't Was nogal heftig, ja. Ik dacht dat onze ramen gingen kapotwaaien! :)
We hebben vorige week ook eindelijk onze Sydney-vrienden teruggezien! Iedereen was heel enthousiast dat we terug waren en ze hoopten dat we hier nog lang zouden blijven voor we terug naar België vliegen ;)
Voor wie graag meer weet over onze vluchten: ze liggen vast! Op 7 september reizen we naar Taipei (arriveren de 8e) in Taiwan, en op 17 september vliegen we naar Schiphol, waar we op 18 september om 9u10 arriveren. Net op tijd voor het trouwfeest van (neef) Wouter en Esther! :)
Hoe gaat het daar intussen? Volop zomer, dus iedereen is druk bezig met vanalles en nog wat?
Veel groetjes!
Tine x
woensdag 21 juli 2010
Van Brisbane naar Sydney
Onze vorige post dateert al van Brisbane, dus ’t was dringend tijd voor meer nieuws! We horen dat het in België intussen schitterend weer is. Hier zitten we midden in de Australische winter, wat hier in Sydney neerkomt op meestal zonnige maar koude dagen, te vergelijken met ‘eind oktober’ in België. Jullie zullen er dus allemaal een pak bruiner uitzien dan wij! :)
Een overzichtje van de voorbije weken.
Opgezette dieren
In Brisbane hebben we alle bezienswaardigheden in één dag gepropt. Vooral ‘The Museum’ was wel de moeite, met alle dieren die in Queensland voorkomen, opgezet (meestal verkeersslachtoffers…). Er waren ook zondagse marktjes, onvriendelijke mevrouwen in de I en kleurige ballonnenblazers overal in de winkelstraten. We sliepen zo’n 60 kilometer onder Brisbane, in Beaudesert.
Regenwoud
Van daar naar Lamington National Park, het zuidelijkste deel van Queensland en het eerste rainforestpark in een reeks van euh.. veel. We wandelden vijf kilometer naar beneden, naar Blue Creek (waar het heel slipperig was en ik spectaculair tegen de grond ging, oeps). Om erna dus die volle vijf kilometer opnieuw omhoog te klimmen. Terug ‘boven’ bewonderden we de Crimson Rosella’s die gevoederd werden door een hoopje bejaarden op bezoek.
’s Anderdaags reden we helemaal tot aan de Gold Coast, een beetje het Blankenberge van Australië. Maar dat moesten we toch ook eens gezien hebben. Overal appartementen aan de kust! Dat waren we al lang niet meer gewoon… Het was nog maar negen uur ’s ochtends maar het strand liep bomvol met sporters, jonge gezinnen met kinderen, giechelige meisjes en –jawel! – zwemmers!
Van de Gold Coast naar Springbrook National Park, ook regenwoud. Het meest memorabele bos van onze trip, vond ik. Heel mistig, met bomen vol mos dat in slierten naar beneden hing, bomen van duizenden jaren oud (Antarctische eiken, als ik het me goed herinner), overal lianen en een bijzonder akelig, mystiek geheel.
Voorts was er in dit park ook de ‘Natural Bridge’: een grot waarvan een deel van het plafond was ingestort. Door dat gat stroomde een waterval. Uniek, dat zeker. En ’s nachts is het plafond naar ’t schijnt verlicht door miljoenen glimwormen. Maar zelfs overdag vond ik het echt iets speciaals.
Terug in New South Wales
Onze derde dag door park en bos. De Border Ranges deze keer, al in New South Wales. Hier vallen we niet meer op als ‘toeristen’ met onze NSW-nummerplaat :) De Ranges waren ‘drive-through’, maar echt heel veel viel er niet te zien. Wel enkele schone lookouts onderweg. Omdat het de hele dag regende, schuilden we ’s avonds op een camping met een lekker warme douche :) Er was geen ‘office’ aan de camping; de mevrouw woonde gewoon zelf in een caravan achteraan ergens :)
Nog regen 's anderdaags. Dus spendeerden we de dag in de auto en stapten hier en daar uit om iets te bezien. Coffs Harbour, langs de kust, was een vissersstadje waar de zee heel woest tegen de rotsen en de haven beukte. Een beetje Bretoens, zeg maar.
Naar Dorrigo de dag erna. Watervallen en een 'ranger'geleide wandeling door tropisch regenwoud met langs de rand een stuk ‘temperate’ regenwoud. De ranger was heel enthousiast en dat werkte nogal aanstekelijk. Maar we hadden intussen al veel regenwoud gezien en konden wellicht zelf al een groep leiden en informeren :) We reden diezelfde dag nog naar Nambucca Heads, waar we werden tegengehouden door de politie die ons verkeerdelijk beschuldigde van te snel rijden. Gelukkig geen boete gekregen :)
Walvissen!
Onze volgende stop was Port Macquarie waar we een douche moesten zoeken en ineens een goedkope walviskijktour vonden. Wij direct geboekt :) De bestuurder waarschuwde ons voor vertrek ‘This is the fastest boat in the universe. It has only one speed: fast’. En hij had niet gelogen! Maar twaalf mensen met reddingsvest in een bootje met opblaasbare randen en twee motoren. We vlogen over de golven en vielen dan altijd met een smak terug op het water. Zelfs al zouden we geen walvissen zien, dit was al fantastisch :) Maar we zagen er wel!
We voeren aan een schone snelheid naar de open zee, waar we al snel twee humpback whales (bultrugwalvissen) zagen, op hun doortocht naar de warmere noordelijke waters. Omdat onze boot zo snel ging, konden we ook snel naar een walvis varen als we ‘r een zagen. Tegen het einde van onze trip (die helaas maar een uurtje duurde) zaten er twee dikke mannelijke humpbacks tussen onze boot en de twee bootjes die ons gevolgd waren aan de ‘overkant’. De walvissen raakten stilaan aan ons gewend (stille motors) en begonnen wat te spelen. Rond hen zaten er ook dolfijnen die met de walvissen en met de boten kwamen spelen :) Ineens hoorde ik die walvissen tegen elkaar praten! Meer zelfs, ik hoorde hen onder onze boot zwemmen! En inderdaad, iets later kwamen ze langs onze andere kant weer naar boven. Waarop een van die twee begint te splashen met zijn staart. Wel dertig keer sloeg hij zijn gevaarte op ’t water. Wow! We moesten dan terug naar de haven, maar de chauffeur deed wat extra bochten en ging aan topsnelheid, waardoor we allemaal met wiebelende beentjes uitstapten :) Maar het was héél tof!
De wijnvallei
11 juli. Feestdag bij jullie. Wij hadden de nacht gespendeerd aan een groot meer, waar het niet alleen rustig maar ook heel schoon was. Het gras was er oranje en de vogels heel stoutmoedig :) We besloten naar de Hunter Valley te rijden, de oudste en meest bekende wijnstreek in Australië. We reden van de ene winery naar de volgende en proefden overal een beetje. Eentje had een heel mooi uitzicht over de vallei. We kochten wat cadeauflessen voor onze maten in Sydney van wie we een tent mochten lenen en zo. Het regende de hele dag, helaas. ’s Avonds reden we nog langs Newcastle naar een stopplaats langs de snelweg, om ’s anderdaagsochtend naar Sydney te rijden…
Ons appartementje
Luke, onze huisgenoot bij Nonna in de eerste maanden, had tijdens onze afwezigheid een appartement gekocht. Hij mag het zes maanden nog niet verhuren en is niet geïnteresseerd om er zelf in te gaan wonen, dus stelde hij ons voor dat wij er voor een klein prijsje (voor water, gas en elektriciteit) mogen wonen zolang nog nodig. Heel tof, want nu hebben we onze eigen plek die tamelijk dicht bij ons werk is. Er zijn alleen geen meubels :) maar we trekken onze plan! Luke vond ons een tv langs de weg en we hebben onze kampeerspullen uit de auto, dus we hebben niet te klagen! We hebben uitzicht op de Anzac Bridge en de skyline van Sydney die 's nachts heel mooi verlicht is. Gordijnen hebben we alvast niet nodig ;)
We mochten vorige week vier dagen gaan werken, wat wel heel nodig was, financieel gezien :) We werken voor onze dagelijkse uitgaven en 'huur' hier, om de registratie te vernieuwen van onze auto (rond de achthonderd dollar!) en we willen bovendien nog genoeg verdienen om iets meer dan een week naar Taipei te kunnen. Deze week was er nog geen werk, helaas, maar we hebben dan wel al allerlei andere zaken kunnen regelen. Onze laptop is intussen gemaakt, we kijken uit voor het goedkoopste prepaid internet en zijn al verschillende keren naar Sydney Stad geweest om er post en pakketjes op te halen, te informeren bij China Airlines over een stop in Taipei, een advertentie te maken om onze auto te verkopen,… En onze todolijst is nog lang!
We zijn voorts al naar Taronga Zoo geweest met gratis tickets van Lukes werk en we hebben Toy Story 3 gezien in 3D op het grootste Imax-scherm ter wereld. We kijken ook uit naar het eerste feestje van onze Sydneymaten, zodat we iedereen terugzien!
Maar het allerbelangrijkste… Het is ons dus gelukt... We zijn heel Australië rondgereden! We hebben intussen meer dan 35.000 kilometer gedaan, gaven meer dan drieduizend dollar uit aan petrol alleen, zagen ongelooflijk schone plaatsen, maakten gemiddeld 100 foto’s per dag,... We zijn heel fier op onze prestatie!
Tot gauw!
Tine
Een overzichtje van de voorbije weken.
Opgezette dieren
In Brisbane hebben we alle bezienswaardigheden in één dag gepropt. Vooral ‘The Museum’ was wel de moeite, met alle dieren die in Queensland voorkomen, opgezet (meestal verkeersslachtoffers…). Er waren ook zondagse marktjes, onvriendelijke mevrouwen in de I en kleurige ballonnenblazers overal in de winkelstraten. We sliepen zo’n 60 kilometer onder Brisbane, in Beaudesert.
Regenwoud
Van daar naar Lamington National Park, het zuidelijkste deel van Queensland en het eerste rainforestpark in een reeks van euh.. veel. We wandelden vijf kilometer naar beneden, naar Blue Creek (waar het heel slipperig was en ik spectaculair tegen de grond ging, oeps). Om erna dus die volle vijf kilometer opnieuw omhoog te klimmen. Terug ‘boven’ bewonderden we de Crimson Rosella’s die gevoederd werden door een hoopje bejaarden op bezoek.
’s Anderdaags reden we helemaal tot aan de Gold Coast, een beetje het Blankenberge van Australië. Maar dat moesten we toch ook eens gezien hebben. Overal appartementen aan de kust! Dat waren we al lang niet meer gewoon… Het was nog maar negen uur ’s ochtends maar het strand liep bomvol met sporters, jonge gezinnen met kinderen, giechelige meisjes en –jawel! – zwemmers!
Van de Gold Coast naar Springbrook National Park, ook regenwoud. Het meest memorabele bos van onze trip, vond ik. Heel mistig, met bomen vol mos dat in slierten naar beneden hing, bomen van duizenden jaren oud (Antarctische eiken, als ik het me goed herinner), overal lianen en een bijzonder akelig, mystiek geheel.
Voorts was er in dit park ook de ‘Natural Bridge’: een grot waarvan een deel van het plafond was ingestort. Door dat gat stroomde een waterval. Uniek, dat zeker. En ’s nachts is het plafond naar ’t schijnt verlicht door miljoenen glimwormen. Maar zelfs overdag vond ik het echt iets speciaals.
Terug in New South Wales
Onze derde dag door park en bos. De Border Ranges deze keer, al in New South Wales. Hier vallen we niet meer op als ‘toeristen’ met onze NSW-nummerplaat :) De Ranges waren ‘drive-through’, maar echt heel veel viel er niet te zien. Wel enkele schone lookouts onderweg. Omdat het de hele dag regende, schuilden we ’s avonds op een camping met een lekker warme douche :) Er was geen ‘office’ aan de camping; de mevrouw woonde gewoon zelf in een caravan achteraan ergens :)
Nog regen 's anderdaags. Dus spendeerden we de dag in de auto en stapten hier en daar uit om iets te bezien. Coffs Harbour, langs de kust, was een vissersstadje waar de zee heel woest tegen de rotsen en de haven beukte. Een beetje Bretoens, zeg maar.
Naar Dorrigo de dag erna. Watervallen en een 'ranger'geleide wandeling door tropisch regenwoud met langs de rand een stuk ‘temperate’ regenwoud. De ranger was heel enthousiast en dat werkte nogal aanstekelijk. Maar we hadden intussen al veel regenwoud gezien en konden wellicht zelf al een groep leiden en informeren :) We reden diezelfde dag nog naar Nambucca Heads, waar we werden tegengehouden door de politie die ons verkeerdelijk beschuldigde van te snel rijden. Gelukkig geen boete gekregen :)
Walvissen!
Onze volgende stop was Port Macquarie waar we een douche moesten zoeken en ineens een goedkope walviskijktour vonden. Wij direct geboekt :) De bestuurder waarschuwde ons voor vertrek ‘This is the fastest boat in the universe. It has only one speed: fast’. En hij had niet gelogen! Maar twaalf mensen met reddingsvest in een bootje met opblaasbare randen en twee motoren. We vlogen over de golven en vielen dan altijd met een smak terug op het water. Zelfs al zouden we geen walvissen zien, dit was al fantastisch :) Maar we zagen er wel!
We voeren aan een schone snelheid naar de open zee, waar we al snel twee humpback whales (bultrugwalvissen) zagen, op hun doortocht naar de warmere noordelijke waters. Omdat onze boot zo snel ging, konden we ook snel naar een walvis varen als we ‘r een zagen. Tegen het einde van onze trip (die helaas maar een uurtje duurde) zaten er twee dikke mannelijke humpbacks tussen onze boot en de twee bootjes die ons gevolgd waren aan de ‘overkant’. De walvissen raakten stilaan aan ons gewend (stille motors) en begonnen wat te spelen. Rond hen zaten er ook dolfijnen die met de walvissen en met de boten kwamen spelen :) Ineens hoorde ik die walvissen tegen elkaar praten! Meer zelfs, ik hoorde hen onder onze boot zwemmen! En inderdaad, iets later kwamen ze langs onze andere kant weer naar boven. Waarop een van die twee begint te splashen met zijn staart. Wel dertig keer sloeg hij zijn gevaarte op ’t water. Wow! We moesten dan terug naar de haven, maar de chauffeur deed wat extra bochten en ging aan topsnelheid, waardoor we allemaal met wiebelende beentjes uitstapten :) Maar het was héél tof!
De wijnvallei
11 juli. Feestdag bij jullie. Wij hadden de nacht gespendeerd aan een groot meer, waar het niet alleen rustig maar ook heel schoon was. Het gras was er oranje en de vogels heel stoutmoedig :) We besloten naar de Hunter Valley te rijden, de oudste en meest bekende wijnstreek in Australië. We reden van de ene winery naar de volgende en proefden overal een beetje. Eentje had een heel mooi uitzicht over de vallei. We kochten wat cadeauflessen voor onze maten in Sydney van wie we een tent mochten lenen en zo. Het regende de hele dag, helaas. ’s Avonds reden we nog langs Newcastle naar een stopplaats langs de snelweg, om ’s anderdaagsochtend naar Sydney te rijden…
Ons appartementje
Luke, onze huisgenoot bij Nonna in de eerste maanden, had tijdens onze afwezigheid een appartement gekocht. Hij mag het zes maanden nog niet verhuren en is niet geïnteresseerd om er zelf in te gaan wonen, dus stelde hij ons voor dat wij er voor een klein prijsje (voor water, gas en elektriciteit) mogen wonen zolang nog nodig. Heel tof, want nu hebben we onze eigen plek die tamelijk dicht bij ons werk is. Er zijn alleen geen meubels :) maar we trekken onze plan! Luke vond ons een tv langs de weg en we hebben onze kampeerspullen uit de auto, dus we hebben niet te klagen! We hebben uitzicht op de Anzac Bridge en de skyline van Sydney die 's nachts heel mooi verlicht is. Gordijnen hebben we alvast niet nodig ;)
We mochten vorige week vier dagen gaan werken, wat wel heel nodig was, financieel gezien :) We werken voor onze dagelijkse uitgaven en 'huur' hier, om de registratie te vernieuwen van onze auto (rond de achthonderd dollar!) en we willen bovendien nog genoeg verdienen om iets meer dan een week naar Taipei te kunnen. Deze week was er nog geen werk, helaas, maar we hebben dan wel al allerlei andere zaken kunnen regelen. Onze laptop is intussen gemaakt, we kijken uit voor het goedkoopste prepaid internet en zijn al verschillende keren naar Sydney Stad geweest om er post en pakketjes op te halen, te informeren bij China Airlines over een stop in Taipei, een advertentie te maken om onze auto te verkopen,… En onze todolijst is nog lang!
We zijn voorts al naar Taronga Zoo geweest met gratis tickets van Lukes werk en we hebben Toy Story 3 gezien in 3D op het grootste Imax-scherm ter wereld. We kijken ook uit naar het eerste feestje van onze Sydneymaten, zodat we iedereen terugzien!
Maar het allerbelangrijkste… Het is ons dus gelukt... We zijn heel Australië rondgereden! We hebben intussen meer dan 35.000 kilometer gedaan, gaven meer dan drieduizend dollar uit aan petrol alleen, zagen ongelooflijk schone plaatsen, maakten gemiddeld 100 foto’s per dag,... We zijn heel fier op onze prestatie!
Tot gauw!
Tine
Abonneren op:
Posts (Atom)