Ons Ula

Hallo daar :)

't Is alweer even geleden maar dat komt gewoon omdat we in verhouding met de vorige maanden niet zoveel meer beleven :)

We zijn op ons werk opgeschoven in de 'ranking'. Omdat veel backpackers die er al lang waren ineens massaal naar Cairns gevlogen zijn, mogen wij nu ineens elke dag komen. Ons hoor je niet klagen! Maandag is wel onze laatste dag, omdat het dan 'payday' is en we erna onze bankrekening moeten gaan afsluiten en nog vanalles moeten regelen, zoals taxback en pensioensparen terugvorderen...en onze auto kwijtgeraken.

Daarover even. Het is hier nog steeds moeilijk om onze auto te verkopen. Voorlopig hebben we nog geen reacties gekregen, en we hebben wel al echt ons best gedaan, via drie sites en affiches in een tiental hostels. Daarom dus deze oproep: heeft niemand enkele vrienden thuis die zeer binnenkort naar Australië afzakken? We kunnen gerust een vriendenprijsje maken! Het kan dan ook in euro betaald worden en zo besparen we beiden het geld voor de wisselkoers. Meer informatie over de auto voeg ik onderaan dit bericht toe. Stuur gerust door naar wie geïnteresseerd kan zijn! We vertrekken hier op 7 september maar voor een paar dagen verschil valt er wel een oplossing te verzinnen.

Onze belevenissen dan. In het weekend zijn we vooral heel moe :)
Vorige vrijdag hadden we een viking-verjaardagsfeestje bij Manny, compleet met vikingbuffet en al (lees: geroosterd varken en lam, groenten uit het vuistje en vettige patatten :)). Het was er wel gezellig en iedereen had zich verkleed :)

Zaterdag zijn we met Annelies, een vriendin van mijn vriendin Marlies, die ook nog een paar dagen in Sydney was toen, naar het Australian Maritime Museum geweest hier in de Darling Harbour. 't Was gratis en goed weer, dus waarom niet? Daarna gezellig koffie gaan drinken op een terrasje, iets waar ik al maanden Tim de oren van het hoofd voor zaag maar waar we tot nog toe nooit echt geld voor hadden :)

Zondag waren we dan naar een optocht gegaan tegen de klimaatverandering. Overal organisaties, gesteund door de groene partij, met speeches en scanderen en een trommelkorps en spandoeken. Wel een toffe sfeer en ik had dat nog nooit echt gedaan, eigenlijk. Dat was dus de zondag voor de verkiezingen....

...die hier een beetje doen denken aan de Belgische situatie. Voorlopig is er geen regering en dat kan blijkbaar nog tot in november duren (!), zeggen ze nu al. De twee grote partijen, Labour en de Liberals, hebben evenveel zetels (de laatste keer dat ik het hoorde, maar er moesten nog een stuk of drie zetels verdeeld worden). Een soep dus. Zoals bij ons. Of is er intussen al schot in de zaak gekomen?

Straks komen Luke en Ingrid op bezoek, ik maak misschien nog koekjes zometeen :) Morgen gaan we weer werken en dit weekend gaan we terug naar alle hostels waar we onze affiche hebben opgehangen, om te zien of ze er nog hangt en om de prijs wat te doen zakken... Op hoop van zegen...

Misschien komen er volgende week ineens duizenden backpackers toe in Sydney en willen ze allemaal onze auto kopen! Voorlopig nog geen enkele telefoon gekregen en te zien aan te andere affiches die omhoog hangen zit iedereen met hetzelfde probleem, want de prijzen zijn meerdere keren doorstreept en verlaagd...

Tot snel!

Tine

Meer info over onze auto:

Holden Commodore VS (1996) - stationwagon

Slechts 187.000km!

Registratie: ULA 304

Zwart (= een voordeel, wie wil weten waarom kan ons mailen!)

Veel ruimer (in de breedte) en krachtiger (onze = V6-moter) dan Europese auto's

De grootste troef zijn de kilometers: amper 187.000km

In zeer goede conditie, goed onderhouden, altijd op tijd geservicet

Betrouwbare, sterke en zeer ruime stationwagon

De perfecte backpacker auto om veilig en goedkoop mee rond Australië te reizen

4 nieuwe banden

nieuwe remmen vooraan

nieuwe batterij met twee jaar garantie

olie vervangen elke 5.000km

nieuwe radio die cd's, mp3, mp3-cd's en aux speelt

perfecte airconditioning, twee sleutels met afstandsbediening,...

4500 Australische dollar, of prijs overeen te komen

suggesties welkom!

onze auto wordt verkocht met al het kampeergerief dat je nodig hebt:

- dubbele matras die perfect in de koffer past

- dubbele dons met overtrek en twee kussens

- alle potten, pannen, bestek, kommetjes, bekers, borden,... plus afwasmiddel, -handdoeken, afwasbassin,...

- wasdraad, wasspelden, waspoeder

- gasvuurtje en reserve gasflessen

- 'camping in Australia'-gids (dik boek)

- 2 kampeerstoelen

- gordijnen en zonneblokkeringstoestanden

- douchezak (20l)

- frigobox en een soort koelbox voor 2l water

- grote buigbare plastic mand voor schoenen, was, whatever

- verschillende zakken, hangers en opbergzakken om alles te sorteren in de auto

Wie arriveert als wij al weg zijn of net ervoor, krijgt ook nog onze Australische sim-kaart en onze pre-paid usb-stick voor internet (80 dollar waard!)

We zijn hier te bereiken via ons gewoon e-mailadres, of ons Australisch nummer (0061)(0)451 149 182 of (0061)(0)405 593 177 voor vragen of gelijk wat!

Doorsturen die handel! :) Dankuzeer!

Onze week

Voor wie graag nog een beetje volgt wat we hier in Sydney allemaal meemaken: een update!

Onze auto staat online. Na twee weken is er helaas nog maar één reactie gekomen en die is nogal verdacht. Een scammer, wellicht. Dus eigenlijk nog geen nieuws. We hopen dat het wat zal verbeteren zodra de vakantie in Europa haar einde nadert en er veel Europese backpackers naar Australië afzakken :) We'll keep you posted.

Intussen hebben we 'm wel nog wat 'nieuwer' gemaakt. Uit noodzaak... We denken dat iemand tegen onze auto is gereden met een uitstekend deel en zo onze hele achterruit heeft verbrijzeld. Of misschien is ze expres uitgeslagen, maar dan hebben de vandalen toch niets gestolen (niet dat er iets te stelen valt :)). Afin, de politie kon niets doen en aangezien we ons als niet-residenten niet konden verzekeren tegen zulke dingen, moesten we zelf voor de 250 dollar opdraaien. Maar ja, niets aan te doen.

We hebben de voorbije drie weken niet veel kunnen werken, want het is zeer rustig in het magazijn. Helaas voor ons. Deze week is het wel beter, en hopelijk blijft het zo!

Maar we houden ons bezig op werkloze dagen. We zijn al meerdere keren naar gratis feestjes geweest in 't stad. Luke en Ingrid hebben een contactpersoon die opvolgt waar er openingen en 'galleries' en andere feestelijke bedoeningen zijn waar er gratis drank vloeit. Wel tof, want zo kom je op plaatsen waar je anders nooit zou komen en zie je dingen en mensen die je anders nooit zou tegenkomen. Zo zijn we naar de opening van 'Nudie Jeans' geweest, waar ze ons Heineken probeerden te geven, hah, mooi niet! We zijn ook naar verschillende tentoonstellingen geweest waar de schilderijen minimum 2200 dollar kostten :O en waar er veel fotografen, journalisten en raar volk rondcrosste, we gingen naar een 'Battle of the Bands',...

We hebben na al die maanden rondtouren ook eens onze auto gewassen! Eindelijk het rode outback-'zand' van onze auto gewreven :) Er stond een mooie oranje plas onder de auto toen we klaar waren, en de binnenkant is nog steeds rood-oranje in alle onmogelijke hoekjes en kantjes! En dat ondanks Tim met zijn carwash-ervaring ;)

Zondag zijn we gaan varen met Luke, Ingrid en Lukes vader Richard. Toen Luke klein was, gingen ze altijd op het zoute water van de getijdenrivier in Caringbah en Cronulla. Dus terug naar daar, wat voor ons wel tof was want van op het water zagen we de plekken waar we in die eerste maanden in Cronulla wandelden, gingen joggen of zwemmen,... We voeren naar waar de gewone rivier in het zoute water stroomde en waar we ons weer in de onbewoonde wereld waanden. Terug geraken was wel even een hachelijke situatie, want het water was nogal gezakt en we zaten met onze kiel in het zand, oeps :) We gingen ook even de zee op en zagen zo'n 200meter van ons ineens een giga bultrugwalvis uit het water springen! Wow :)
Toen de stormwind opzette en de zon stilaan onderging zijn we maar terug aan land gegaan. Geslaagde boottocht!
En die nacht stormde het inderdaad, de ergste wind in zeven jaar! 't Was nogal heftig, ja. Ik dacht dat onze ramen gingen kapotwaaien! :)

We hebben vorige week ook eindelijk onze Sydney-vrienden teruggezien! Iedereen was heel enthousiast dat we terug waren en ze hoopten dat we hier nog lang zouden blijven voor we terug naar België vliegen ;)

Voor wie graag meer weet over onze vluchten: ze liggen vast! Op 7 september reizen we naar Taipei (arriveren de 8e) in Taiwan, en op 17 september vliegen we naar Schiphol, waar we op 18 september om 9u10 arriveren. Net op tijd voor het trouwfeest van (neef) Wouter en Esther! :)

Hoe gaat het daar intussen? Volop zomer, dus iedereen is druk bezig met vanalles en nog wat?

Veel groetjes!

Tine x

Van Brisbane naar Sydney

Onze vorige post dateert al van Brisbane, dus ’t was dringend tijd voor meer nieuws! We horen dat het in België intussen schitterend weer is. Hier zitten we midden in de Australische winter, wat hier in Sydney neerkomt op meestal zonnige maar koude dagen, te vergelijken met ‘eind oktober’ in België. Jullie zullen er dus allemaal een pak bruiner uitzien dan wij! :)

Een overzichtje van de voorbije weken.

Opgezette dieren

In Brisbane hebben we alle bezienswaardigheden in één dag gepropt. Vooral ‘The Museum’ was wel de moeite, met alle dieren die in Queensland voorkomen, opgezet (meestal verkeersslachtoffers…). Er waren ook zondagse marktjes, onvriendelijke mevrouwen in de I en kleurige ballonnenblazers overal in de winkelstraten. We sliepen zo’n 60 kilometer onder Brisbane, in Beaudesert.

Regenwoud

Van daar naar Lamington National Park, het zuidelijkste deel van Queensland en het eerste rainforestpark in een reeks van euh.. veel. We wandelden vijf kilometer naar beneden, naar Blue Creek (waar het heel slipperig was en ik spectaculair tegen de grond ging, oeps). Om erna dus die volle vijf kilometer opnieuw omhoog te klimmen. Terug ‘boven’ bewonderden we de Crimson Rosella’s die gevoederd werden door een hoopje bejaarden op bezoek.

’s Anderdaags reden we helemaal tot aan de Gold Coast, een beetje het Blankenberge van Australië. Maar dat moesten we toch ook eens gezien hebben. Overal appartementen aan de kust! Dat waren we al lang niet meer gewoon… Het was nog maar negen uur ’s ochtends maar het strand liep bomvol met sporters, jonge gezinnen met kinderen, giechelige meisjes en –jawel! – zwemmers!

Van de Gold Coast naar Springbrook National Park, ook regenwoud. Het meest memorabele bos van onze trip, vond ik. Heel mistig, met bomen vol mos dat in slierten naar beneden hing, bomen van duizenden jaren oud (Antarctische eiken, als ik het me goed herinner), overal lianen en een bijzonder akelig, mystiek geheel.
Voorts was er in dit park ook de ‘Natural Bridge’: een grot waarvan een deel van het plafond was ingestort. Door dat gat stroomde een waterval. Uniek, dat zeker. En ’s nachts is het plafond naar ’t schijnt verlicht door miljoenen glimwormen. Maar zelfs overdag vond ik het echt iets speciaals.

Terug in New South Wales

Onze derde dag door park en bos. De Border Ranges deze keer, al in New South Wales. Hier vallen we niet meer op als ‘toeristen’ met onze NSW-nummerplaat :) De Ranges waren ‘drive-through’, maar echt heel veel viel er niet te zien. Wel enkele schone lookouts onderweg. Omdat het de hele dag regende, schuilden we ’s avonds op een camping met een lekker warme douche :) Er was geen ‘office’ aan de camping; de mevrouw woonde gewoon zelf in een caravan achteraan ergens :)

Nog regen 's anderdaags. Dus spendeerden we de dag in de auto en stapten hier en daar uit om iets te bezien. Coffs Harbour, langs de kust, was een vissersstadje waar de zee heel woest tegen de rotsen en de haven beukte. Een beetje Bretoens, zeg maar.

Naar Dorrigo de dag erna. Watervallen en een 'ranger'geleide wandeling door tropisch regenwoud met langs de rand een stuk ‘temperate’ regenwoud. De ranger was heel enthousiast en dat werkte nogal aanstekelijk. Maar we hadden intussen al veel regenwoud gezien en konden wellicht zelf al een groep leiden en informeren :) We reden diezelfde dag nog naar Nambucca Heads, waar we werden tegengehouden door de politie die ons verkeerdelijk beschuldigde van te snel rijden. Gelukkig geen boete gekregen :)

Walvissen!

Onze volgende stop was Port Macquarie waar we een douche moesten zoeken en ineens een goedkope walviskijktour vonden. Wij direct geboekt :) De bestuurder waarschuwde ons voor vertrek ‘This is the fastest boat in the universe. It has only one speed: fast’. En hij had niet gelogen! Maar twaalf mensen met reddingsvest in een bootje met opblaasbare randen en twee motoren. We vlogen over de golven en vielen dan altijd met een smak terug op het water. Zelfs al zouden we geen walvissen zien, dit was al fantastisch :) Maar we zagen er wel!
We voeren aan een schone snelheid naar de open zee, waar we al snel twee humpback whales (bultrugwalvissen) zagen, op hun doortocht naar de warmere noordelijke waters. Omdat onze boot zo snel ging, konden we ook snel naar een walvis varen als we ‘r een zagen. Tegen het einde van onze trip (die helaas maar een uurtje duurde) zaten er twee dikke mannelijke humpbacks tussen onze boot en de twee bootjes die ons gevolgd waren aan de ‘overkant’. De walvissen raakten stilaan aan ons gewend (stille motors) en begonnen wat te spelen. Rond hen zaten er ook dolfijnen die met de walvissen en met de boten kwamen spelen :) Ineens hoorde ik die walvissen tegen elkaar praten! Meer zelfs, ik hoorde hen onder onze boot zwemmen! En inderdaad, iets later kwamen ze langs onze andere kant weer naar boven. Waarop een van die twee begint te splashen met zijn staart. Wel dertig keer sloeg hij zijn gevaarte op ’t water. Wow! We moesten dan terug naar de haven, maar de chauffeur deed wat extra bochten en ging aan topsnelheid, waardoor we allemaal met wiebelende beentjes uitstapten :) Maar het was héél tof!

De wijnvallei

11 juli. Feestdag bij jullie. Wij hadden de nacht gespendeerd aan een groot meer, waar het niet alleen rustig maar ook heel schoon was. Het gras was er oranje en de vogels heel stoutmoedig :) We besloten naar de Hunter Valley te rijden, de oudste en meest bekende wijnstreek in Australië. We reden van de ene winery naar de volgende en proefden overal een beetje. Eentje had een heel mooi uitzicht over de vallei. We kochten wat cadeauflessen voor onze maten in Sydney van wie we een tent mochten lenen en zo. Het regende de hele dag, helaas. ’s Avonds reden we nog langs Newcastle naar een stopplaats langs de snelweg, om ’s anderdaagsochtend naar Sydney te rijden…

Ons appartementje

Luke, onze huisgenoot bij Nonna in de eerste maanden, had tijdens onze afwezigheid een appartement gekocht. Hij mag het zes maanden nog niet verhuren en is niet geïnteresseerd om er zelf in te gaan wonen, dus stelde hij ons voor dat wij er voor een klein prijsje (voor water, gas en elektriciteit) mogen wonen zolang nog nodig. Heel tof, want nu hebben we onze eigen plek die tamelijk dicht bij ons werk is. Er zijn alleen geen meubels :) maar we trekken onze plan! Luke vond ons een tv langs de weg en we hebben onze kampeerspullen uit de auto, dus we hebben niet te klagen! We hebben uitzicht op de Anzac Bridge en de skyline van Sydney die 's nachts heel mooi verlicht is. Gordijnen hebben we alvast niet nodig ;)

We mochten vorige week vier dagen gaan werken, wat wel heel nodig was, financieel gezien :) We werken voor onze dagelijkse uitgaven en 'huur' hier, om de registratie te vernieuwen van onze auto (rond de achthonderd dollar!) en we willen bovendien nog genoeg verdienen om iets meer dan een week naar Taipei te kunnen. Deze week was er nog geen werk, helaas, maar we hebben dan wel al allerlei andere zaken kunnen regelen. Onze laptop is intussen gemaakt, we kijken uit voor het goedkoopste prepaid internet en zijn al verschillende keren naar Sydney Stad geweest om er post en pakketjes op te halen, te informeren bij China Airlines over een stop in Taipei, een advertentie te maken om onze auto te verkopen,… En onze todolijst is nog lang!

We zijn voorts al naar Taronga Zoo geweest met gratis tickets van Lukes werk en we hebben Toy Story 3 gezien in 3D op het grootste Imax-scherm ter wereld. We kijken ook uit naar het eerste feestje van onze Sydneymaten, zodat we iedereen terugzien!

Maar het allerbelangrijkste… Het is ons dus gelukt... We zijn heel Australië rondgereden! We hebben intussen meer dan 35.000 kilometer gedaan, gaven meer dan drieduizend dollar uit aan petrol alleen, zagen ongelooflijk schone plaatsen, maakten gemiddeld 100 foto’s per dag,... We zijn heel fier op onze prestatie!

Tot gauw!

Tine

Fluovissen, platypussen en stinkende koala's

Van Townsville reden we recht naar Bowen om er te zwemmen in Horseshoe Bay. Er lag heel wat koraal (grijs skelet) op het strand, als voorproefje op wat we de dag erna gingen onderzoeken... :)

We reden diezelfde dag nog van Bowen naar Airlie Beach en ook de drie Vlamingen gingen mee. Direct een tamelijk goedkope camping gevonden en ons verdiept in de miljoenen flyers en brochures over de Whitsunday Islands. Omdat die jongens dat al van plan waren en wij ontdekten dat zo een dagtrip maar de helft zo duur was als we dachten, en omdat je het Great Barrier Reef gewoon moet zien, gingen we mee!

De boot was al een beetje oud, met niet zo'n ideale plaats om rond te kijken. En ondanks mijn pilleke was ik al snel misselijk :) Maar niet getreurd, ik heb er zeker van genoten! We bezochten een lookout van waar je alle Whitsunday eilanden kon zien slash fotograferen en wandelden door tropisch regenwoud, rustten een uurtje uit op het knisperige, witte zand van Whitsunday Beach, aten buffet op de boot en gingen daarna - eindelijk! - snorkelen. Met giga zwembril en snorkel, wet suit en zwemvliezen zwommen we eerst een heel diep stuk over om dan in het ondiepere water koraal en vissen te gaan bewonderen. Alle mogelijke groottes, kleuren en vormen - zowel koraal als vissen. Er was een hele grote fluoblauw-met-fluogroene vis die lipkes had en van het koraal smulde, er was paarsig koraal dat zich terugtrok in een schelp als je erover zwom, er was oranje koraal dat stond te wuiven in het water, ik zag heel veel kleine visjes in alle mogelijke kleuren,... Ik hoef wellicht niet meer te zeggen dat ik het fantastisch vond? En Tim vond dat ook, natuurlijk!

Vanuit Airlie Beach reden we naar Eungella National Park waar we platypussen zagen, ook wel vogelbekdieren genaamd, en er zaten ook vrolijke schildpadden rond te zwemmen :). (We hebben de platypus je groetjes gedaan, Guido!)
Na Eungella reden we naar Noosa National Park, waar we 'almost certainly' koala's zouden zien. Aangezien we er nog geen gezien hebben in het wild was dit dus de uitgelezen kans. Een bord gaf aan dat je ze eerder kan ruiken dan zien, omdat ze een beetje stinken. We hebben heel hard ons best gedaan en heel de tijd rondgekeken en -geroken, maar geen koala te bespeuren... Spijtig! Het park zelf lag naast de zee met schitterende uitzichten en was wel de moeite, ondanks mijn ontgoocheling :).

Van Noosa naar Eumundi, naar de grootste markt van Australie in een godvergeten klein dorp. Niets gekocht, wel rondgewandeld :) En van daar dan via de Sunshine Coast en een omwegje langs de beboste bergen en groene valleien van het Hinterland verder naar het zuiden. Gisteren beklommen we de Glasshouse Mountains. Vandaag zijn we in Brisbane. We schatten rond half juli terug in Sydney te zijn, om er meteen te gaan werken (in dat bedrijf waar we in februari werkten). We hebben een nieuwe registratie (rond de 800 dollar) nodig voor de auto, voor we die kunnen verkopen, maar eerst hebben we dat geld nodig natuurlijk :) En in die anderhalve maand verkopen we dan onze auto, regelen we alles wat nog gedaan en afgesloten moet worden en plannen we een tussenstop in Taipei voor een dag of tien voor we terug naar Belgie afzakken. Nog een strak schema dus :)

Veel groetjes!

Tine

Darwinicious

Het was goed heet in Broome, maar we waren er nog niet vanaf. Onze airco was er gelukkig gemaakt, al moesten we ons ook nog een nieuwe batterij aanschaffen. Maar afin, we konden weer voort. Vanuit Broome reden we naar Darwin, zo’n 1500 km. We konden niet de avontuurlijke 4WD-baan volgen, dus gingen we nogal snel over de gewone snelweg. Het landschap veranderde pas toen we bijna aan het einde van de Kimberley (zo heet die regio daar) waren: hoge bergen langs beide kanten van de snelweg, prachtige kleuren in het avondlicht. We kampeerden telkens op een rest area langs de baan, tussen wel minstens twintig miljoen caravans :) Een van die rest areas lag een beetje weg van de baan. Over een riviertje en dan tussen de bomen. Er stond een groot bord dat waarschuwde voor krokodillen. Maar ach, bij ons staan er toch ook altijd bordjes op de autostrade die waarschuwen voor overspringende herten? Ooit al een gezien? :) Maar hier was het dus ‘voor echt’. Wij hebben de krok niet gezien maar onze geburen wel. Het begin van Crocodile Country!

We reden over de grens met Northern Territory en gingen zwemmen in verschillende hot springs (bijzonder aangenaam!). We bezochten Litchfield National Park, waar het ook veel te warm was maar waar we ‘s ochtends wel een duik konden nemen in een krokodilvrije poel. Van waterval naar gorge en dan weer het park uit om het Territory Wildlife Park te bezoeken. Echt de moeite. Oog in oog met een van die gigantische ‘salties’ (zoutwaterkrokodillen die ook in zoet water leven). Hij zat in een aquarium en lag onbeweeglijk met zijn oogskes boven water terwijl wij enkele foto’s maakten en besloten dat een krokodil toch maar saai is, toen hij zich net eens ging keren. Het aquarium was een beetje hoger dan de grond, dus toen hij met zijn hoofd onder water was, stonden we ineens heel letterlijk oog in oog met die bijna vijf meter lange griezel. Toen heb ik maar besloten dat als DAT in de rivieren zit (en er zitten er veel!), dat ik er mij misschien toch niet meer in ga wagen… Brr!

En van daar naar Darwin, een aangename stad. Twee keer verwoest door een stevige orkaan en in de Tweede Wereldoorlog nog eens gebombardeerd door de Japanezen (op één dag was de stad helemaal in brokken). Veel hebben wij er niet van gemerkt. De State Library had wel van die ijzeren versterkingen achter de ramen, maar voor de rest is alles gewoon voor de zoveelste keer mooi heropgebouwd. Wij waren er op een donderdagavond, en dan is er net markt op Mindil Beach. Veel kraampjes met juwelen, kleren, zelfgemaakte dingen en eten (er was zelfs een kraampje met ‘You kill it, we grill it’, waar ze krokodil- en emoe- en kamelenvlees verkochten, zogezegd ‘roadkill’, maar dat betwijfel ik). Er was ook een artiest die alles kon met vuur. Gezellige avond!

Van Kakadu naar Uluru

Vanuit Darwin reden we naar Kakadu National Park, het bekendste Australische nationale park en tevens de setting van de alombekende Crocodile Dundee-film. Omdat we ineens 25 dollar per persoon moesten betalen, gewoon als toegangsprijs, hadden we er al wat minder zin in. Bovendien waren er nog heel veel wegen gesloten, waar de rivier nog over de baan liep, of waar er geen baan meer was na de allesmeesleurende stormen van het ‘Wet’. Maar we hebben er het beste van gemaakt (we hadden dan toch al betaald…) We bezochten Ubirr, een van de best bewaarde Aboriginal art-sites, en we wandelden door wetland, rainforest en ongeveer alles wat Kakadu op het moment te bieden had. We gingen ook gratis zwemmen in het zwembad van het resort dat midden in het park lag. Hihi :) Al bij al niet ons favoriete park, maar we zijn er dan toch eens geweest ;)

Na Kakadu kwam Uluru. We reden in enkele dagen naar Alice Springs, waar het ineens net niet vroor ‘s nachts. En waar we twee nieuwe voorbanden nodig hadden. Zucht. Maar we hebben dan ook wel al meer dan 28.000 kilometer afgelegd :) En dus deden we ook die vierhonderd kilometer naar Uluru/Ayers Rock zonder verpinken. Weer 25 dollar toegang per persoon, verdorie. We wandelden de zeven kilometer door Kata Tjuta en de tien kilometer rond Uluru in één dag en keken erna nog naar de zonsondergang die de bekendste steen van Australië felrood kleurde.

Van Uluru dan terug naar het noorden, naar de West MacDonnell Ranges (ten westen van Alice Springs). Toegegeven, dat was een van de mooiste zichten die we in een tijd gezien hadden. Beter dan Kakadu alleszins en stukken minder toeristisch dan Uluru. En we moesten geen toegang betalen, woehoew!
De Ranges waren ruig en wat de Australiërs ‘unspoilt’ noemen. We kampeerden er aan een gorge en werden gewekt door de huilende dingo’s die kwamen drinken aan het ‘waterhole’ dat tussen metershoge rotsbergen lag. Het zwarte water weerspiegelde die rood-groene bergen en je kon er uren slijten: zittend, wandelend, klauterend of zwemmend. We zagen er nog meer van die ‘gorges’ met water. Impressionant en heel erg de moeite, vonden we.

Naar Townsville

Intussen zijn we de Ranges uit en hebben we de verplichte 500 kilometer terug naar ‘boven’ afgelegd en zijn we aan Threeways de Barkly Highway gevolgd tot in Townsville. Onderweg hebben we onze eerste Belgen ontmoet, drie gasten uit Sint-Katelijne-Waver. We hebben al drie dagen samen gereisd. Veel gelachen, eten gedeeld, “wappelsap” gedronken en kampvuurkes gemaakt (‘t zijn ook drie scouten!). Intussen zijn we in Townsville, waar de zon schijnt en er, zoals overal al in Queensland, wegenwerken zijn. Morgen rijden we naar het zuiden, langs de kust.

Tot later!

Van de Bays naar Broome

Vrijdagochtend 28 mei vertrokken we in Nanson met een zak vol fruit, een fles versgeperst fruitsap en een hoop sla en tomaat. Genoeg vitamientjes dus om tot gisteren toe te komen!

We reden van Nanson naar Kalbarri, waar we ineens weer moesten wennen aan de zon, en van daaruit naar Shark Bay. Het bekendste stadje daar in het meest westelijke punt van Australië is Monkey Mia, waar een kolonne dolfijnen dagelijks op bezoek komt. Wij waren een beetje te laat voor de dolfijnen, maar zagen wel prachtig water met heel veel zeegras (waar zeekoeien komen grazen!) en supermooie uitzichten vanop de kliffen.

Tegenwoordig slapen we meestal langs de baan omdat de bezienswaardige steden allemaal veel te dure caravanparken hebben en je er niet ‘wild’ mag kamperen. Na Shark Bay reden we door Carnarvon naar Coral Bay, een resort aan het turkooisblauwe water, waar je kan snorkelen op enkele tientallen meters in zee. Wij dus zwemgerief aan en duikbril opgediept en gaan “snorkelen”. Vermoeiend als je zo constant om adem moet gaan happen, maar alles onder water was zeker en vast “adembenemend” ;) Superveel minivisjes in alle kleuren en maten, zo’n meter onder je tussen de slavormige, roosvormige, dodetakkenvormige,… koralen. Dat vond zelfs ik - bang van de zee - heel heel tof!

Van Coral Bay reden we via het binnenland naar Karijini National Park - in de hitte - om er twee dagen boven en in de gorges rond te lopen. Van bovenaf zijn het donkerrode stenen in laagjes tot in de diepte, en als je erdoor loopt zie je overal groen, kleine watervalletjes en kleine oases : ) Vreet schoon!

Na Karijini stopten we nog even in Port Hedland voor wat inkopen voor we in een ruk naar Broome doorreden, met een kapotte airco… Nu zitten we dus sinds woensdag in Broome. We zijn al gaan zwemmen en hebben een parelwinkel ontdekt (ik natuurlijk in extase : )) en zijn gaan tweedehandsboekshoppen (we lezen te veel en te snel : )), hebben de zonsondergang gezien (en de kamelen met mensen die veel willen betalen om op zo’n stinkertje de zonsondergang te gaan bekijken),… Vandaag moeten we onze airco laten maken om dan in enkele dagen naar Darwin te rijden, met enkele stops in de Kimberley.

Hoe gaat alles daar intussen? Bijna verkiezingen!

Groetjes!

Tine en Tim

ps. ondertussen zijn we al in Darwin met maar 30 minuten internet dus de rest volgt later net als de foto's

Pech

Had ik net een mooie lange blogpost getypt en hadden we net internet in Broome, is er toch wel geen usb-ingang aan de computer zeker?!

Ik post het later want opnieuw typen is nogal veel werk...

Tot in Darwin!

TnT