Gerommel in Cronulla

Het stormt. Al de hele week. De eerste paar dagen was er nog wat zon, maar die heeft sinds woensdag plaatsgemaakt voor regenvlagen, windstoten en onweer. Het is wel nog 29 graden ondertussen. Met de auto rijden betekent: ramen toe of je bent doorweekt, maar wel de airco aan of je smelt. Raar weertje dus.

Afin, we spendeerden - als gevolg van het prachtige Australische weer :) - donderdag (geen werk) binnenshuis. En zaterdag, zondag en vandaag ook. Morgen is er hopelijk weer werk, want met dit weer valt er niet veel te doen en gaan we veel liever werken!

We zijn dus een beetje tam geworden de voorbije dagen. Films bekeken, kolonisten van Catan gespeeld, Desperate Housewives gestreamd en intussen mijn vijfde boek uit (De Vliegeraar). Ben al begonnen in de derde Stieg Larsson :)

Veel meer hebben we tijdelijk niet te vertellen. We kunnen nog enkele weken werken, met hier en daar een werkloze dag ertussen. Daarna rapen we al onze spullen bijeen en proppen de auto vol, hopelijk de zon tegemoet!

Hoe gaat het daar intussen? Bijna carnaval? Nog steeds winterig en koud? Overal druk druk druk in die eerste maanden van het jaar?

Groetjes!

Tine

PS: Tim laat weten dat hij ook nog leeft maar dat bloggen zo zijn lievelingsding niet is :)

Mister Wombat ontmoet in Berry

Dinsdag was het Australia Day. Voor het eerst sinds onze tweede dag in Australië mochten we nog eens gaan barbecuen :) Dus gewapend met een grote kom couscoussalade, wat vegetarische worsten voor mezelluf en een half vatje wijn namen we de trein naar Chris' huis in Mortdale, om daar iedereen in het zwembad aan te treffen. Een echte poolparty dus! We hebben bijgevolg zo ongeveer de hele namiddag in en rond het zwembad gesleten, luisterend naar de Australische top 100, en 't was bijzonder gezellig!

Woensdag, donderdag en vrijdag konden we weer werken. Vooral tv's inpakken, maar donderdag mochten we ook eens 'pick & pack'en. Zijnde: neem een flyer of 476 van deze stapel en een poster of 39 van die stapel, plus 254 precies afgetelde kartonnekes en prop dat dan zo proper mogelijk in allemaal verschillende dooskes :) Een hele dag tellen, rekenen, wegen, inpakken,... Maar wel veel toffer dan altijd diezelfde tv's :)
Morgen mogen we alweer gaan werken, dus het gaat voorlopig goed!

Vrijdagavond zijn we naar Berry gereden. Een dikke twee uur (zuidwaarts) rijden, en we waren maar na tienen vertrokken. Vooral omdat Luke en zijn vriendin Ingrid (Jep! Een echte!! Eentje om te houden, zegt hij :)) nog in de city vertoefden en ons onderweg naar Berry, waar Ingrid woont trouwens, zouden oppikken. Het was dus pikdonker en na middernacht toen we de laatste twintig minuten moesten afleggen. Van in het dorpje/stadje Berry richting haar huis, dus. De eerste vijf minuten waren nog asfalt, erna een steentjesbaan vol putten die alsmaar steiler en met alsmaar scherpere bochten omhoog kronkelde, de berg op. Twee keer moesten we zelfs door de rivier, die gelukkig erg laag stond. Zo zonder 4x4 en midden in de nacht, plus tevoren nog nooit het traject afgelegd: ik kan u verzekeren dat het een beetje griezelig was toen Ingrid zei dat Luke beter een aanloopje kon nemen op verschillende stukken, waarop de banden vervaarlijk begonnen door te slippen en zo. Maar een avontuur!!
Eens helemaal boven op de berg stond er dus een stenen huisje met een gigantische schoorsteen, omringd door een beetje open plek en een beetje bos. Meer konden we niet echt zien, want 't was al zo laat. Wel een wombat ontmoet! Ons eerste levende wildlife-beest in 't wild! Tim en ik dus uitgelaten daar naartoe, en hij bleef mooi poseren voor onze foto's, dus nog een beetje dichter, nog een beetje dichter,... Tot Ingrid ineens doodleuk zei dat die beesten wel kunnen aanvallen en woorden gebruikte als 'tear you apart'. Heel zachtjes teruggekrabbeld :) :) :)

Ingrids zus sliep blijkbaar in een caravan in de tuin, wat wel een beetje speciaal was :) Wij mochten de ouders - tijdelijk afwezig - hun kamer gebruiken. Ik werd dus wakker met zicht op gigantische bomen, en o zo groen. Er stond een heel regenwoud in hun hof :) Helaas regende het dan ook de hele dag :)

Gisterenavond terug naar huis gereden, door nogal dichte mist. Lukes zus en vriendje kwamen op bezoek, en ook Manny en Luke Havill kwamen eens langs. Met z'n allen dus nachtelijk gaan zwemmen in de rock pool (in de zee) hier vlakbij. Maar wij waren zo uitgeput dat we de rest van het samenzijn gemist hebben.

Vandaag vooral niet veel gedaan. Wat in het huis gewerkt, lunch en dinner gemaakt, naar de winkel gegaan (Aldi!) en vooral gezorgd dat we een beetje een 'voorsprong' hebben op onze uren in ruil voor accomodatie en eten hier, zodat we hopelijk een hele week zorgeloos kunnen werken.

Au revoir,

Tine x

* pool party op Australia Day
* 3 Timmen en 3 Lukes op één foto :)
* in 'Energy Australia'-outfit in Lukes camion op een avond na het werk
* de wombat
* Ingrids huis in Berry, vanboven op de heuvel
* Luke, Ingrid, Tim en ik
* de mist boven het regenwoud in haar tuin
* een zotte spin die Tim ergens ontdekt heeft
* een blauwe bloem met regendruppelkes
* een paarse bloem met regendruppelkes (onze macrolens is super!)
* onderweg van Ingrids top-of-the-hill-huis naar beneden moesten we dus nogmaals door de twee rivierkes! Wiiii :)

Op weekend in Toukley

Ik besefte ineens dat we bijna anderhalve week niets meer van ons lieten horen. Het is erg druk geweest, maar hier dus ons verslag :)

Vorige week vrijdag is Tim gestopt met werken bij de carwash. Hij werkte hard en kreeg er amper geld voor in de plaats, en daarenboven is de bazin een kwaaie heks die zeer racistisch was tegenover Tims Nepalese collega's en zo. Het was meer dan genoeg geweest :) Vrijdagavond zijn we dan op weekend vertrokken naar Toukley (ten noorden van Sydney). Lukes familie verblijft er elk jaar in de zomer enkele weken op een camping, in drie bungalows naast elkaar. Voor ons hadden ze een stukje gras gereserveerd naast de bungalows, zodat we daar met onze auto konden staan. Dus wij kampeermateriaal, matras, slaap- en zwemgerief ingeladen en naar daar. Het was aan een groot meer waar acht maand geleden zelfs een haai in had gezwommen (die ze dan met boten terug naar de zee moesten escorteren :)). En overal zaten er pelikanen! We hebben het hele weekend vooral aan het water gespendeerd. Gaan zwemmen aan het strand, gaan vissen iets verderop in The Entrance, garnalen gevangen 's nachts in het meer en tussendoor gezellig in de zon gegeten en gedronken. Zondag op ons gemak terug naar Cronulla gereden, waar we dan enkele dagen hebben nagedacht over wat we nu moesten doen: vertrekken zonder geld en vooruitzichten, of toch nog een poging doen om hier werk te vinden.

De oplossing kwam woensdag, terwijl we weer catalogussen aan het uitdelen waren, toen Luke belde dat hij via via aan een job was geraakt voor ons. Via via is altijd het beste, maar het moet nog lukken ook hé :)
We mochten donderdagochtend in Silverwater in een 'warehouse' gaan werken, allebei. Dus wij donderdag om half zes opgestaan om om acht uur te beginnen. Tv's inpakken in plastic zakken die strak rond de tv-doos geplakt moeten worden. De hele dag hetzelfde dus, rechtstaand, maar we werken wel aan dezelfde tafel, de radio staat aan en er werken nog enkele backpackers, waardoor we iets hebben om over te praten :) Aangezien het werk 'casual' is, weten we niet echt op voorhand wanneer we zullen kunnen werken, maar we hebben alvast donderdag en vrijdag gewerkt en volgende week donderdag mogen we terug (maandag is het brugdag omdat het hier dinsdag 'Australia Day' is, een feestdag. En woensdag is er niet genoeg werk). Hopelijk kunnen we dit enkele weken doen en dan hebben we een beetje reserve om te vertrekken.

De voorbije twee dagen en vandaag is het hier snikheet (bijna 40 graden). Misschien zien jullie dat daar ook in het nieuws? Omdat we in een schuur moesten werken, hebben we wel een beetje afgezien, maar vandaag kunnen we gaan zwemmen!

Tot de volgende!

Tine x

* onze auto/slaapplaats aan het meer
* het meer en een visser die de pelikanen overschotjes vis voedt
* de pelikaan die dat heel tof vond
* meer pelikanen, in The Entrance
* Tim maakt alles klaar om zielige kleine visjes te vangen
* en hij probeert...
* de vangst. Die dan daarna altijd werd teruggegooid met een bloedend lipke... Niet echt my cup of tea...!
* een vreemde zonsondergang over het (zoute) meer

Test your limits

'Test your limits' is het thema van de Australische Jamboree waar we zaterdag op bezoek zijn geweest. De bezoekformulieren waren al sinds november van het net gehaald, maar ik heb een mailtje gestuurd met mijn jamboreaanse ervaringen in Engeland en St-Joris-Weert erin en ik kreeg het heuglijke nieuws dat ik nog toegelaten werd! Dus Tim en ik zaterdag gepakt en gezakt met picnick, een dozijn waterflessen ('t was héél heet) en fototoestanden richting Cataract Scout Park in Appin (nog geen zestig kilometer van onze verblijfplaats!).

We moesten ongeveer twee kilometer van de poort parkeren, zoveel auto's stonden er al! Er kwam meer dan 10.000 man op bezoek, terwijl er 'maar' 13.000 kindjes aan de Jamboree deelnemen. Anders dan op andere Jamborees was er hier niet zo veel internationaal volk en waren de deelnemers nog erg jong. Gemiddeld zo'n 13 jaar, vermoed ik. We zagen veel blije moeders die hun kinderen kwamen bezoeken, hebben wat rondgelopen in de contingenttenten van alle Australische staten, baanden ons een weg tussen de bendes jongeren die massages, gezichtsprays, spelletjes en grapjes aanboden onderweg, bezochten het mediacenter en namen een kijkje op de activiteitenterreinen waar onder andere drie opeengestapelde containers een schone klimmuur + deathride vormden. Maar al bij al was het veel te warm om er uren rond te lopen in de schroeiende zon, dus toen we alles gezien hadden zijn we in Wanda Beach gaan zwemmen.

's Avonds hebben we natuurlijk Kim en Justine nog bewonderd op tv :) De Australiërs zijn echt heel grote fans van Kim Clijsters. Ze hemelen haar voortdurend op en zijn een stuk minder bescheiden dan wij Belgen. En ze is verdorie niet eens van hier! :)

Zondag moest Tim werken, net als maandag, gisteren en vandaag. Jep, hij heeft een jobke als carwasher in Sydney stad. Het is er een beetje - om een typisch Australisch woord te gebruiken - 'dodgy'... Hij mag er wel met coole auto's rijden maar moet ook met vieze chemicaliën werken en de momenten waarop er geen klanten komen, tellen niet mee als werkuren. Louche dus... Vandaag is zijn zesde dag - payday - en gaat hij op basis van zijn loon beslissen of hij nog langer blijft. We houden jullie op de hoogte!

Ik ga intussen aan de dagelijkse kuiswerken beginnen en daarna nog wat catalogussen klaarmaken voor verdeling.

Groetjes!

Tine x


* De foto van Bondi Beach uit de vorige blogpost
* Binnenin de contingenttent van de staat Victoria
* Overal scoutjes en hun ouders :)
* De 'Flying Fox'
* Langs de wegen stonden overal Jamboreanen hun diensten aan te bieden

Regenwoud en Bondi

Maandag zijn we op daguitstap geweest :) Eerst naar het Minnamura Rainforest Centre gereden, het enige stukje regenwoud zo 'beneden' in Australië. Het deed mij eerlijk gezegd gewoon denken aan de Ardennen: veel varens, groen, bomen die niet droog en kaal zijn, beekjes overal,... Er was ook een watervalletje, maar dat stond niet in proportie met de steile weg die we ervoor moesten beklimmen. Puffen en zuchten om er te geraken, ik had het me iets grootser voorgesteld :) Maar gelukkig was er nog een grotere waterval in de buurt, Carrington Falls, waar we ook naar gaan kijken zijn. Daar viel het water van negentig meter naar beneden in een plas pikzwart water, maar je had er ook het uitzicht op de bergachtige omgeving. Schoon schoon!
Daarna zijn we via een heel bochtig en tamelijk gevaarlijk bergwegske naar beneden, naar Kiama gereden, waar er een 'Blowhole' is. Het is iets natuurlijk, een gat in een rots waar de zee - als de golven krachtig genoeg zijn - doorspuit als een fontein. Helaas was de zee niet in opperbest humeur en hebben we eigenlijk niets van het Blowhole-effect gezien. Iets verderop in de zee stonden nog de 'Cathedral Rocks', stenen in de vorm van een kathedraal :) De zee errond was fel appelblauwzeegroen, echt zoals op een paradijselijk eiland! Daar dus ook een tussenstop gemaakt, foto's getrokken en wat met ons voetjes in de zee gezeten. Onderweg naar huis zijn we nog gestopt in Wollongong, een van de grootste steden in NSW. We namen de 'scenic drive' naar huis, over een grote brug die in de oceaan gebouwd is (woehoew!). In Cronulla nog pizza gegeten op de dijk, terwijl de surfers in de zonsondergang de golven onveilig maakten. Leuke dag met meer dan 300 kilometer op de teller!

Gisteren (woensdag) zijn we naar Bondi Beach gegaan, je weet wel: het beroemde strand van op tv :) Ik had eerst nog een job interview in wat een carwash café bleek te zijn, maar nog geen nieuws daarover. Dan doorgereden naar Sydney stad om onze post op te halen en te gaan zwemmen in Bondi. Man, was me dat daar 'nen nest' :) Héél veel mensen (precies Blankenberge of zo :)) en tamelijk bedroevende golven. Bovendien moesten we meer dan 12 dollar betalen voor twee uur parking! Maar we hebben toch nog eens gezwommen, en we hebben toch ook Bondi Beach eens gezien :)
(foto's van Bondi volgen nog)

Vandaag is Tim weer naar de stad, ook een job interview, ook in een carwash :) We zullen zien...

Ik lees hier op de site van De Morgen dat het intussen weer goed sneeuwt en vriest in België? Kunnen jullie al schaatsen op de Donk?

Groetjes!

Tine

PS: wie ons graag eens een reactie wil sturen kan ook mailen: tine _ lassuyt [at] hotmail punt com (maar dan zoals het hoort, ik doe het hier maar raar om spam te vermijden). Naar het schijnt lukt het 'reageren' op deze blog niet zo vlot. Tip: als je de melding krijgt dat het mislukt is, moet je dat gewoon negeren en dan lukt het wel.
Hier is de procedure: bij 'reageer als' kies je voor 'naam/url' en dan typ je je naam (url mag open blijven). Als je dan op 'doorgaan' geklikt hebt, staat je bericht bovenaan en moet je nog een veiligheidscode overtypen. Als je dan op ok klikt, is het normaal gezien gelukt.


FOTO'S:
- Tim in het regenwoud voor een gigaaantische boom
- wij bij de kleine waterval, genomen door iemand met een dikke vinger :)
- bij de grote waterval
- de cathedral rocks
- aan het Blowhole Point (waar meer te zien was aan de oceaan dan aan het blowhole zelf)

Spektakel op de Harbour Bridge

Het vuurwerk was fantastisch! We moesten er wel heel nieuwjaarsavond voor op beton slijten, maar hielden ons vrolijk bezig met kaas en crackers eten, meezingen met zatte mensen rondom ons, glittervuurstokjes ontsteken, af en toe iets drinken :), een goeie plaats zoeken voor het statief, zodat we mooie foto's konden maken van de brug zonder dat er duizend hoofden voor zweefden,... Hieronder enkele van onze foto's!

De laatste dag van het jaar

't Is 31 december en bijgevolg dus de laatste dag van 2009. Nog snel even van die gelegenheid gebruik maken dus om jullie op de hoogte te houden van onze avonturen. De laatste dagen hebben we niet zoveel gedaan, omdat het na Kerst maar bleef regenen. Gisteren was het wel zonnig en zijn we in de (heel!) hoge golven gaan ploeteren, maar voorts hebben we niets vernoemenswaardig uitgestoken.

Straks vertrekken we naar de stad, om Nieuwjaar te vieren in Sydney City! Samen met onze Zweedse vriendinnen gaan we bubbels drinken (de fles die ik voor onze catalogussenjob heb gekregen :)) en van op afstand naar het vuurwerk op de Harbour Bridge kijken (uiteraard!). Misschien zien jullie ons wel ergens passeren op de Belgische tv als ze het Sydniaans (hihi) vuurwerk - naar jaarlijkse gewoonte - uitzenden :)

Er is nog een grappige anekdote die we tot nog toe vergeten publiceren waren :) Op Tims verjaardag zijn we gaan zwemmen in het Aquatic Centre van het Sydney Olympic Park (jep, 't echte, van de Spelen in 2000). Groot 50-meterbad, kleiner bad, toffe watermachine voor de kinderen, Rapid River, een buis, bubbelbaden. Alles erop en eraan dus! In het grote 50-meterbad dreef een opblaasbare (gigantische!) draak, waar een lange rij kinderen stond voor aan te schuiven. De regel: als je eraf schuift (en aangezien ze je heel de tijd bespuiten met de tuinslang is dat een reële optie) moet je eruit. Wij dachten: er kent ons hier toch niemand, wij gaan ook! :) Stonden we toch al meer dan tien minuten aan te schuiven toen er een redder bij ons kwam en zei dat we een zwemtest moesten doen voor we erop mochten. We dachten dat het een grap was - haha - maar hij meende het. Dus moesten we bewijzen dat we konden zwemmen, over een afstand van nog geen twintig meter, en toen kregen we een groen polsbandje waarmee we op de draak mochten. En we zijn allebei tot aan het einde geraakt :)
Natuurlijk nog dagen lang mogen uitleggen waarom er een groen bandje aan onze pols hing :) :) :)

Iedereen alvast een vrolijk, voorspoedig, gelukkig en gezond 2010 gewenst!

Gegroet!

Tine